Pierwsze ślady osadnictwa w rejonie Rokietnicy pochodzą z okresu kultury łużyckiej – ok. 1000 lat p.n.e. W dokumentach najwcześniej pojawia się jednak nazwa wsi Krzyszkowo – tam w 1157 roku książę Bolesław Kędzierzawy złożył hołd lenny cesarzowi niemieckiemu Fryderykowi Barbarossie. Sama Rokietnica pojawia się w dokumentach w roku 1253, kiedy to, książę Przemysł I nadał wieś w posiadanie klasztorowi w Obrze. W okresie od 1253 do 1400 roku w aktach odnotowano istnienie Cerekwicy, Bytkowa, Kiekrza, Napachania, Starzyn i Żydowa. W następnych dwustu latach dowiadujemy się o istnieniu Mrowina i Dalekiego. W latach 1600-1800 pojawiły się wzmianki o Przybrodzie. Najmłodszą osadą jest Rogierówko, które w roku 1830 założył Roger Raczyński.
Początkowo Rokietnica nosiła nazwę Rokitnica. Taka nazwa widnieje w „Księdze uposażeń” Jana Łaskiego z XVI wieku. Rokitnica pochodzi od słowa „rokita” (gatunek wierzby).Okoliczne ziemie w większości należały do rodu Nałęczów. W ich posiadaniu były wsie: Cerekwica, Kiekrz, Napachanie, Sobota i Żydowo. Z biegiem czasu posiadłości okolic Rokietnicy przejęli dziedzice Szamotuł: Szamotulscy, Górkowie i Ostrorogowie. Rokietnica rozwój zawdzięcza przebiegającej od 1848 roku linii kolejowej z Poznania do Stargardu i Szczecina. Dzięki niej okoliczne majątki otrzymały możliwości transportu i sprzedaży swoich towarów, a ludność dodatkowe zatrudnienie. Kiekrz należał do rodziny Kierskich, którzy gospodarowali w nim do XVII w. Po II wojnie światowej powstał tam Ośrodek Rehabilitacji dla Dzieci. Napachanie do końca XVII w. utrzymało swój samorząd z sołtysem na czele. Syn sołtysa został profesorem Uniwersytetu Krakowskiego i trzykrotnie był wybrany rektorem tej uczelni. Mrowino stanowiło królewszczyznę. Na jej terenie powstały folwarki: Zmysłowo, Kokoszczyn i Przybroda.
Gmina Rokietnica na starych pocztówkach
Widokówki pochodzą z kolekcji Małgorzaty Chlebowskiej.
