Kościół w Sobocie fundowany był w 1367 roku, istnieją również wzmianki w dokumentach o pierwszym proboszczu z 1367 roku. Obecna świątynia, ma charakter późnogotycki, zbudowano ją w 1510 roku z fundacji Jana Sobockiego, miejscowego proboszcza i kanonika katedralnego. W 1780 roku, groziło jej zawalenie, dlatego też została odrestaurowana przez Ksawerego Moraczewskiego, komornika kaliskiego, do którego wieś w tym czasie należała. W roku 1894 proboszcz Maksymilian Baraniecki odnowił i upiększył kościół. Nowe organy i schody na chór ufundowała w roku 1897 Pani Dziembowska. Z roku 1906 pochodzi ołtarz z marmurową mensą. Kościół został ograbiony przez okupantów niemieckich w czasie II wojny światowej i zamieniony na magazyn. Świątynia otoczona jest murem kamiennym z barokową bramą i dzwonnicą z drugiej połowy XVIII w. W nawie świątynia posiada drewniany strop, w prezbiterium sklepienie gwiaździste. W kościele mieszczą się wykonane z czerwonego marmuru renesansowe nagrobki Sobockich z XVI w. Na szczególną uwagę zasługuje słynący łaskami obraz Matki Boskiej z dzieciątkiem (pierwsza połowa XVII w). W kościele znajdują się również gotyckie organy i monstrancje, renesansowy kielich oraz tablica upamiętniająca 200 rocznicę bitwy pod Wiedniem.
Dwór w Sobocie został wzniesiony w roku 1809 dla ówczesnego właściciela Ignacego Łaszkowskiego. Sobota była w XVI wieku własnością Sobockich, na początku XIX wieku Łaszkowskich, następnie Dziembowskich, Modlibowskich, natomiast przed wojną Józefa Frydrychowicza. Gruntowanie przebudowano go w roku 1912. Jest obiektem w stylu klasycystyczny. Dwór w Sobocie jest murowany, parterowy. Do wejścia prowadzi mały taras z czterema schodami. Strych mieszkalny oświetlony został dzięki trzem oknom powiekowym. W 1912 roku dwór zyskał przybudówki i werandę. Wokól dworu jest mały, zadbany park o powierzchni 1,5 ha otoczono ceglanym murem. Park założono na początku XIX wieku.
Pałac w Napachaniu został wybudowany w 1897 r. dla Rudolfa Griebla przez berlińską firmę architektoniczną Solf i Wichards. To okazała rezydencja neorenesansowa nawiązująca do renesansu północno europejskiego zwanego wówczas „Queen Anne Revival”. Opracowanie rzemieślnicze, opracowane detale architektoniczne, stawiają budynek w rzędzie najlepszych osiągnięć tego stylu w całej Europie północnej. Jest to piętrowy budynek z wysoką, kwadratową wieżą, z cegły, na kamiennej podmurówce. Ozdobny portal wejściowy do pałacu zrobiony jest z piaskowca. Znacznie skromniejsze fasady boczne i tylna. We wnętrzu jest okazały hall, pomieszczenia gospodarskie na tej samej kondygnacji co wnętrza reprezentacyjne.
Kościół w Cerekwicy p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego, fundowany przed 1404 rokiem. Pierwsze wiadomości o proboszczu odnotowano w 1404 roku, był nim Piotr Czerzuch. Pierwszy kosciół śś. Wojciecha i Katarzyny został w roku 1556 przekazany innowiercom przez Jana Szamotulskiego, właściciela wsi. W 1626 roku kościołowi groziło zawalenie, a w czasie potopu szwedzkiego kościół spłonął wraz z okolicznymi zagrodami. W 1732 roku ówczesny właściciel Jan z Bnina Radzewski, zbudował nowy kościół pw. Św. Wojciecha, drewniany na planie krzyża, który został zniszczony przez pożar w XVIII w. Obecny murowany kościół został wzniesiony w 1827 roku, dzięki Zuzannie z Gorczewskich Dobrzyckiej. W czasie II wojny światowej władze niemieckie zamknęły świątynię i przeznaczyły ją na magazyn. W sąsiedztwie kościoła znajduje się: kaplica, dzwonnica i plebania. Na szczególną uwagę zasługują: słynący łaskami drewniany krzyż późnogotycki z pierwszej połowy XVI w. oraz kamienna chrzcielnica z 1537 roku w kształcie kielicha.
Kościół w Żydowie. Parafia powstała w XII w. Pierwszy drewniany kościół z 1468 roku, powstał z fundacji rodziny Żydowskich, herbu Nałęcz. W 1690 roku, nowy właściciel, Zdzichowski (na tym samym miejscu) wybudował drewnianą świątynię, która spłonęła w 1827 roku. Budowę murowanego kościoła rozpoczęto w latach 1902-1905, staraniem ówczesnego właściciela majątku Żydowo hrabiego Szołdrskiego. Podczas II wojny światowej kościół zamknięto i przeznaczono na magazyn. W latach 1992-1993 przeprowadzono gruntowny remont świątyni. Z dawnych czasów zachowała się kamienna kropielnica i dzwon z datą 1624 rok. Świątynia jest murowana w stylu neoromańskim, posiada dzwon datowany na XVII w. Kościół zbudowany jest na rzucie zbliżonym do krzyża greckiego. Jest budowlą jednonawową.
Dwór w Żydowie stanowi obszerną, kilkuczęściową budowlę, powstałą w XVIII wieku – w czasie gdy właścicielami miejscowości byli Smoleńscy. W ciągu lat ulegał przebudowom. Obecny wzniesiony w 1912 roku dla właściciela Żydowa Jana Szołdrsiego przez architekta Stanisława Mieczkowskiego. cechą charakterystyczną jest klasyczny czterokolumnowy wysunięty piętrowy portyk w elewacji frontowej. Dwór otacza go ładny park krajobrazowy.
Kościół w Rokietnicy p.w. Chrystusa Króla Wszechświata został zbudowany ok. 1890 roku przez gminę ewanglicką. W 1945 roku został przejęty przez kościół rzymsko-katolicki jako filialny parafii w Cerekwicy. od 1980 roku, na mocy dekretu ks. abp. Jerzego Stroby, stał się kościołem parafialnym. Kościół posiada drobne cechy gotyckie. Murowany z cegły ceramicznej nie był przebudowywany. Wystrój wnętrza współczesny. Na szczególną uwagę zasługują współczesne obrazy: Chrystusa Króla Wszechświata oraz stacje drogi krzyżowej autorstwa Wandy Gałczyńskiej.
Dwór w Rokietnicy został wzniesiony na początku XIX w. Obecny kształt jest wynikiem wielu modernizacji i przebudów. Obecnie jest siedzibą Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych. W otoczeniu dawnego dworu zachowało się kilka drzew parku krajobrazowego założonego na początku XIX w. Niektóre drzewa mają obwód przekraczający 3 m.
Dwór w Rokietnicy - Zespół Szkół im. Jadwigi i Władysława Zamoyskich w Rokietnicy
Drewniany wiatrak w Rogierówku – holender z 1905 roku, wykonany na planie ośmiokąta, znajdujący się tuż obok jeziora Kierskiego i mieszczące się w nim Muzeum Młynarstwa, stanowiące oddział Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy. Jest to jedyny tego typu wiatrak w Wielkopolsce, w znacznym stopniu zautomatyzowany. Pracujący w nim młynarz musiał w zasadzie jedynie wsypać ziarno i podłożyć worek pod mąkę. Udostępniony został zwiedzającym w 1986 roku, jednak nie dokończono w całości jego remontu tak, że śmigło wiatraka niestety dziś już nie funkcjonuje. Jego górna część, tzw. czapa, sama ustawiała się kierunku wiatru, co ułatwiał mały wiatraczek z tyłu kopuły. Dodatkowym ulepszeniem technicznym, zwiększającym szybkość pracy wiatraka i usprawniającym tym samym pracę młynarza, były śmigła z żaluzjami. We wnętrzu zabytkowego holendra do dziś możemy oglądać dawne maszyny służące do produkcji maki: maszynę parową wykorzystywaną do napędu podczas bezwietrznej pogody, specjalną linę z sierści wielbłądziej i konopi oraz dotknąć specjalnego drewna egzotycznego, którego nie trzeba było oliwić.
Wiatrak w Rogierówku jest ciekawą propozycją zarówno dla zmotoryzowanych turystów, jak i miłośników jazdy na rowerze. Leży bowiem na szlaku „zielonego pierścienia” – rowerowych szlaków turystycznych znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie miasta Poznania, prowadzącym przez ciekawe przyrodniczo, etnograficznie i historycznie miejsca Wielkopolski. Może stanowić doskonałą propozycję weekendowego wypadu za miasto.
