Kult ciała

Kult ciała, tężyzna fizyczna, jest zaznaczona w wielu religiach, zarówno tych pochodzących sprzed narodzenia Chrystusa, jak i tych nowożytnych wywodzących się ze Starego Testamentu Biblii.
Starożytni Grecy, zafascynowani licznymi zawodami sportowymi urządzanymi przez swoich bogów na Olimpie, postanowili stworzyć system własnych igrzysk. Na cześć bogów zamieszkujących ponoć na świętej górze nazwali je Igrzyskami Olimpijskimi. Igrzyska te przetrwały wiele wieków, odbywały się jeszcze po narodzinach Chrystusa. Święty Paweł, podejmując się arcytrudnego zadania przybliżania wiary chrześcijańskiej właśnie Grekom, przekładającym częstokroć kult ciała nad wartościami duchowymi wcale tego kultu nie potępiał. Nawoływał jednak, by zachować odpowiednie proporcje pomiędzy rozwojem somy i psyche. Średniowieczna asceza nawołująca do umartwiania, pogardy ciała była li tylko jednym ze wskazań, dróg wiodących do zbawienia na równi z życiem w rodzinie, kapłaństwem, życiem zakonnym i pustelniczym.
W 529 r. Benedykt z Nursji na szczycie Monte Cassino założył zakon Benedyktynów. Swoich braci zakonnych, mozolnie przepisujących księgi (praca benedyktyńska) zachęcał do prac fizycznych w przerwach. Stwierdził bowiem, iż ci, którzy pracowali fizycznie osiągali lepsze wyniki przy pisaniu ksiąg.
Nie wszyscy jednak stosowali się do tych zaleceń. Święty Tomasz z Akwinu, wielki chrześcijański filozof, uważał, że podczas ślęczenia nad książkami szkoda czasu choćby na spacer. Zamiłowanie do obfitego, tłustego jadła skutkowały ogromną tuszą. Chyba dlatego żył tylko 49 lat. Zaś inny znany święty, którego imienia z pewnych względów nie wymienię,  postanowił umartwiać swe ciało wcale się nie myjąc. Mimo, że przebywał najczęściej wśród zwierząt, jego otoczenie z wiadomych powodów jakoś za nim nie przepadało.
W XVIII w. ks. Stanisław Konarski, pierwszy w Polsce wprowadza szkolny program edukacji fizycznej do Konwiktu Szlacheckiego, zaś ks. Grzegorz Piramowicz – współautor Komisji Edukacji Narodowej – tam właśnie zamieścił treści fizycznego wychowania dzieci i młodzieży.
Papież Pius XI za młodych lat był aktywnym alpinistą. Wiernym przekazywał: nie zaniedbujcie ducha ani ciała. O naszym, polskim papieżu Janie Pawle II wiemy prawie wszystko. Także o jego zamiłowaniu do sportu, rekreacji i turystyki. Mało kto wie, że polecił, by na Watykanie wybudować basen pływacki. Zapytany przez dziennikarzy o koszt budowy odpowiedział z właściwą sobie swadą: znacznie mniej, niż nowe Konklawe…
W dalekiej Australii, jak i na całym świecie, można spotkać Polaków. W Sydney jest polonijny I-ligowy klub piłkarski „Polonia”. Zawodnicy zdobywali wielokrotnie  tytuły mistrza kraju. Niby nic nadzwyczajnego, lecz trenerem jest Polak, Ryszard Gamański – ksiądz, ojciec, werbista. Skutecznie łączy walory duchowe z cielesnymi. Kiedyś w Polsce grywał w piłkę nożną i tak już zostało. Już jako ksiądz odbywał staże trenerskie w słynnych szkołach holenderskich i brazylijskich. Był kapelanem „Białych Orłów” Kazimierza Górskiego, uczestniczył w Mundialach w roku 1974 i 1978.
W Kiekrzu, tuż przy jeziorze i kościele, ówczesny proboszcz ks. prof. Edward Nawrot znany z zamiłowania do piłki nożnej na terenie przykościelnym postanowił zbudować boisko piłkarskie. Proboszcz już nie żyje, jednak na boisku jego imienia, dzieci, młodzież i dorośli poprawiają swą tężyznę. Z kościoła blisko na boisko i odwrotnie. Połączona oferta: dla ducha i dla ciała.

Podsumowanie
Kult ciała jest wszechobecny w naszej wierze. W okresie kultury gotyckiej wszelkie postacie były smukłe, strzeliste zgodnie z wymogami gotyku, zaś w okresie baroku wszystkie postacie od amorków, aniołków do figur świętych mają modne, zaokrąglone, rubensowskie kształty. Wszystkie obrazy, rzeźby przedstawiają Chrystusa jako uroczego, przystojnego i umięśnionego młodzieńca, a jego Matka ukazywana jest zawsze jako przepiękna niewiasta. Dotyczy to również postaci Ewangelistów i innych świętych. W chrześcijaństwie wprawdzie wartości duchowe stanowią nadrzędną wartość, lecz nic nie staje w sprzeczności w dążeniu człowieka, by być pięknym, wysportowanym. Należy przy tym uważać, by w pogoni za super umięśnioną sylwetką siłownia nie stała się kościołem.