Jesienne ładowanie biologicznych akumulatorów

Kończy się lato bogate w słońce, owoce i warzywa. To już koniec słonecznych i wodnych kąpieli na łonie natury. Szkoda, że nasze lato trwa tak krótko. Przydały by się jeszcze co najmniej 2 miesiące ciepła kosztem jesieni i zimy. Jednak i ten okres jest wystarczający na regenerację sił, na zmagazynowanie w organizmie i w domowych spiżarniach naturalnych witamin, na poprawę swego samopoczucia. Już dzionki nie są tak ciepłe, powoli zaczynają się smutne, dżdżyste chwile, jednak pojawiają się nowe, inne jesienne atrakcje, jak przeurocze babie lato, grzybobranie, zbieranie jesiennych plonów z ogródków i sadów. Wymaga to czasem nawet sporego wysiłku fizycznego. I bardzo dobrze, wręcz naszemu organizmowi o to chodzi, on tego potrzebuje.
  

Jesień. Pora powszechnego biegania. Modne są udziały w maratonach, pół maratonach oraz innych, licznych biegach terenowych na dłuższych dystansach. Do tych zawodów należy się jednak przygotować. Sam start „na żywca” może przynieść więcej szkód, niż pożytku. Do biegów typu maraton trzeba wcześniej przygotować organizm do ogromnego wysiłku fizycznego przez miesiące a nawet lata. W tych imprezach można podzielić zawodników na dwie grupy - profesjonalistów zainteresowanych wygraną, lub najlepszą lokatą, zaś drugą grupę stanowią amatorzy biegania, którzy startują na zaliczenie dystansu dla własnej satysfakcji. Jednak i oni powinni się odpowiednio przygotować do wysiłku.
  

 Bieganie maratonów ma długą historię. Nazwę zawdzięcza miejscowości Maraton położonej w Pd. Wsch. Grecji, gdzie w 490 r. p. n. e. wojska greckie odniosły zwycięstwo nad Persami. Po zwycięstwie grecki żołnierz w pełnej zbroi przybiegł oddalonych o ok. 40 km . Aten, by ogłosić zwycięstwo. Uczyniwszy to padł bez ducha. Nigdzie jednak nie ma historycznego potwierdzenia tego faktu. Bieganie zaś długich dystansów przez specjalnie do tego przygotowanych żołnierzy – posłańców w owych czasach było czymś normalnym. Zaliczano o wiele dłuższe dystanse. Prawdopodobnie też nie biegano w zbroi, bo po co?.  W starożytnych Igrzyskach Olimpijskich maratonu jednak nie biegano. Pierwszy bieg maratoński  na  40 km trasie odbył się podczas I. nowożytnych Igrzysk Olimpijskich a było to w Atenach w 1896 roku. Podczas I.O. w Londynie ( 1908r) po raz pierwszy wytyczono trasę biegu maratońskiego długości 42 km i 195 m i tak pozostało do dziś.
 

Skąd wziął się taki dziwaczny dystans?. Otóż królowa angielska zażyczyła sobie oglądanie finiszu biegu maratońskiego a ponieważ meta pierwotnie ustalonego maratonu – 40 km -  była oddalona dokładnie o 2 km i 195 m od trybuny królewskiej, to o tę odległość zwiększono dystans. Przecież to takie oczywiste. Po co królowa miała przenieść się ma wcześniej ustaloną metę, skoro można było ową metę przesunąć.
 

Bieganie maratonów, pół maratonów proponuję zostawić profesjonalistom. Oni są do tego ekstremalnego wysiłku przygotowywani przez lata. Amatorom biegania polecam podzielenie dystansu maratońskiego i przebiegnięcie go w ciągu 2 tygodni. Będzie z tego pożytek dla zdrowia. Dla zdrowia można też uprawiać jogging, czyli po polsku marszobieg. Biegniemy do pierwszych oznak zmęczenia, zaś marsz będzie formą wypoczynku czynnego. I tak kilka powtórzeń. W miarę wytrenowania zwiększamy dystans biegu kosztem marszu. Po kilku latach treningu będziemy gotowi do biegu dłuższego, pół maratonu a może maratonu.
 

Jeśli ze względów zdrowotnych nie możemy biegać, godną polecenia formą ruchu są spacery z kijkami – Nordic Woking. Praca z kijkami nie tylko odciąży nasz kręgosłup, uruchomi dodatkowo pracę aż 90 %  naszych mięśni.
 

Gdy zaś boli kręgosłup, dolegliwość, na którą skarżą się już coraz młodsi należy skorzystać z porad i ćwiczeń u fizjoterapeuty. 
Akademia Wieku Dostojnego proponuje udział w tego typu ćwiczeniach zdrowy kręgosłup. Zajęcia bez względu na wiek i płeć odbywają się pod fachowym nadzorem fizjoterapeuty w Szkole Podstawowej w Rokietnicy. Zgłoszenia, zapisy i informacje w Gminnej Bibliotece.

adeck.