Ucz się ucz - nauka to potęgi klucz

Plotki  Klubu  Kobiet  Aktywnych

Gdyby 30 lat temu  ktoś mi powiedział, że w środku karnawału będę słuchała rosyjskich ballad, to bym mojego rozmówcę wyśmiała. No i co ? Byłam na takim spotkaniu i słuchałam jak zaczarowana. Wszystko wyjaśniam! Otóż Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury,  6 lutego 2009 r. zainaugurowała cykl spotkań pod wspólnym tytułem „Spotkanie przy pół czarnej”.
W programie pierwszego spotkania były: „ Ballady i romanse rosyjskie”. Musiało minąć kilkadziesiąt lat, abym odkryła jak pięknym i melodyjnym językiem jest rosyjski. Było nas sporo osób, (potrzebna większa sala) – każdy siedział jak urzeczony, wsłuchany w głos solisty. Naturalnie było wspólne śpiewanie : -  Kalinka, Oczy Czarne, Podmoskiewskie Wieczory i wiele innych znanych melodii. Jestem wdzięczna „Pani od rosyjskiego”, za cierpliwość i determinację  z jaką nas uczyła. Przyznaję, że czuję się trochę nieswojo na myśl o tym, z jaki miałam do tego stosunek. Gdybym mogła spotkać „swoją panią profesor”...
Wracając do tematu spotkań przy „pół czarnej”, pani Dyrektor GOK, zapowiedziała następne. Najbliższe poświęcone będzie  rozrywce typu „kabaret” - namawiam wszystkich do udziału w takich spotkaniach, to pozwala zapomnieć o szarości. Chętni mogą skontaktować się z GOK i tam dowiedzą się szczegółów. Proszę mi wierzyć to będzie super impreza.

Mam dobrą wiadomość dla pani z którą rozmawiałam przed Urzędem Gminy.Otóż pani ta była na wózku inwalidzkim i miała problem z dostaniem się do Urzędu.  Byłam trochę speszona sytuacją. Poszłam do działu Inwestycji i otrzymałam bardzo wyczerpujące wyjaśnienia. Dowiedziałam się, że będzie winda (zewnętrzna) dla tych interesantów, którzy mają problem z pokonywaniem schodów. Podjazd nie jest brany pod uwagę, ponieważ  wymagane są odpowiednie „ kąty nachylenia takiego podjazdu”, a mówiąc po ludzku trzeba by zająć znaczną część jezdni. W obecnej chwili zainstalowany jest przed budynkiem dzwonek, na sygnał którego pojawi się pracownik urzędu, który pomoże.

Poczta Polska – temat rzeka od lat, a co słychać w naszym Urzędzie? Można powiedzieć: dziękuję postoję – i to bardzo długo postoję. Trzeba mieć mocne nerwy i zdrowe nogi, aby skorzystać z naszego Urzędu . Dziewczyny uwijają się jak mogą, ale co z tego skoro są tylko dwa okienka, a w  Rokietnicy coraz więcej mieszkańców. Mam nadzieje, że rośnie konkurencja dla tego niereformowalnego molocha. Jedyne światełko w tunelu to myśl, że dziewczyny przy okienkach i pani Naczelnik są sowicie za ten kierat wynagradzane! Chcesz kupić znaczek – zarezerwuj sobie sporo czasu – życzę powodzenia.

Najważniejsze, że centralna dyrekcja ma się dobrze.
Kryzys - bardzo „modne” określenie i magiczne ostatnio słowo. Doczekaliśmy się ciekawych czasów: gaz drożeje – bo kryzys, jedzenie drożeje – bo kryzys, mniej pieniędzy na oświatę bo...,  tramwaje drożeją bo...,  nie dostaniemy premii, podwyżki, nie kupimy mieszkania, samochodu - ble ble  ble ...Kto powiedział, ze Ramzes zmarł , a Kryzys żyje? Chyba Laskowik. Można też ozdobić ulice transparentami – KRYZYS  WIECZNIE  ŻYWY! Oczywiście jeśli poproszą nas o pomoc to co ? – Pomożecie – p o m o ż  e m y !!!.
Damy sobie radę, byle do wiosny. O właśnie, wiosna kojarzy mi się z opryskanymi przez samochody ubraniami, z dużymi kałużami, z  „glinianymi ulicami”
Pytanie za tysiąc punktów. Czy znajdzie się w Rokietnicy osoba, która zna położenie i nazwy wszystkich ulic w naszej uroczej miejscowości ? Jeśli tak to chylę głowę, bo z kim próbuję o tym rozmawiać każdy rozkłada ręce. Wydaje mi się, że można by w kilku newralgicznych punktach Rokietnicy umieścić duże, widoczne mapy. Przyznaję, że władze Gminy mają co robić, nie zazdroszczę zajmowanych stanowisk. Ciekawe, dlaczego widzimy zawsze to co trzeba zrobić, a co z zadaniami, które zostały wykonane? Przecież Urząd ma sporo osiągnięć którymi może się pochwalić – to prawda, ale tego nie widać, bo ludzie to takie stworzenia którym wciąż mało i mało, a platynowe jezdnie zawsze będą lepsze od złotych.
Pamiętajcie o telefonie do GOK  i spotykamy się przy pół czarnej – do zobaczenia.

Pozdrawiam,
Plotkara Barbara